Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

 

   

Szanowni Państwo!!!

 Po uruchomieniu przez Stowarzyszenie SDW REPROPOL wypłat wynagrodzeń dla wydawców prasy kierowane są do nas liczne pytania dotyczące repartycji wynagrodzeń
z tytułu opłat reprograficznych przeznaczonych dla autorów wydawnictw prasowych.

 

Uprzejmie informujemy, że repartycja tych opłat należy do obowiązków Stowarzyszenia Zbiorowego Zarządzania Prawami Autorskimi Twórców Dzieł Naukowych
i Technicznych KOPIPOL.

Wszelkie informacje na ten temat oraz dane kontaktowe znajdują się na stronie www.kopipol.pl.

 

  

Aktualności:

 

Uwaga!

 

Niniejszym zawiadamiamy, że w dniu 14.09.2016 została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym zmiana nazwy naszego Stowarzyszenia z: Stowarzyszenie Wydawców REPROPOL na:

Stowarzyszenie Dziennikarzy i Wydawców REPROPOL

Jednocześnie informujemy, że zmiana dotyczy jedynie nazwy firmy. Wszelkie dane pozostałe, jak NIP, KRS, numery telefonów i adres pozostają bez zmian.

Prosimy o uwzględnienie powyższych zmian we wszystkich dokumentach kierowanych do Stowarzyszenia.

 

Dodano: 29.09.2016 r.

 _______________________________________________________________________________________________________________

 

 

Uwaga Wydawcy Prasy!

 

Zarząd Stowarzyszenia Wydawców REPROPOL uchwałą z dnia 17 grudnia 2015 roku, kontynuując wypłatę wynagrodzeń dla tytułów prasowych, uruchomił oraz postawił do wypłaty należne Wydawcom prasy opłaty reprograficzne, o których mowa w art. 20 i 201 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (z dn. 4 lutego 1994, Dz. U. Nr 24 po. 83) dla tytułów wydanych w 2014 roku.

Wypłaty obejmują tytuły prasowe według wykazu Biblioteki Narodowej za dany rok kalendarzowy, natomiast wysokość wynagrodzenia ustalana jest na podstawie obowiązujących w Stowarzyszeniu Zasad i Regulaminu Wynagrodzeń.

Wykaz tytułów objętych repartycją oraz przypisanych im kwot można znaleźć tutaj. Wykaz zawiera kwoty brutto i netto (po odjęciu kosztów repartycji Stowarzyszenia) dla wszystkich tytułów z 2014 roku. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, organizacja zbiorowego zarządzania może potrącić jedynie faktycznie poniesione koszty.

Uprawnieni do wypłaty wydawcy będą informowani o opłacie odrębną korespondencją. Warunkiem dokonania wypłaty jest wystawienie i przesłanie do Stowarzyszenia przez Wydawcę odpowiedniego dokumentu finansowego: faktury lub rachunku oraz informacji nakładowej zgodnie z załączoną do pisma tabelą.

Dodano: 29.01.2016 r.

 


Warszawa, 6 października 2015

 

Informacja

w sprawie nowelizacji ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych

 

Przedłożony Sejmowi  w dniu 22 maja 2015 roku projekt nowelizacji ustawy przez MKiDN objął 5 obszarów działalności prawno-autorskiej. Celem nowelizacji jest zapewnienie, w granicach wyznaczonych prawem, szerokiego i łatwego dostępu do utworów i przedmiotów praw pokrewnych.

 

Nowelizacja objęła pięć obszarów prawa:

*dozwolonego użytku publicznego (art. 25-35)

*wprowadzenie wynagrodzeń za wypożyczenia biblioteczne

*umożliwienie korzystania z dzieł osieroconych

*wprowadzenie mechanizmu korzystania z utworów niedostępnych w handlu

* wydawanie utworów z domeny publicznej bez konieczności wnoszenia opłat na Fundusz Promocji Twórczości (art 40).

 

Projekt nowelizacji ustawy (druk 3449) został uchwalony przez Sejm 10 lipca 2015 roku po uwzględnieniu kilku poprawek, z których najistotniejsza była zmiana dotycząca tzw. incydentalnego włączenia utworu do innego materiału. Nie uwzględniono natomiast wielu uwag wydawców dotyczących zbyt dużego rozszerzenia dozwolonego użytku i dalej idących niż zezwala na to Dyrektywa INFOSOC. Dotyczyło to w szczególności art. 27 (użytek edukacyjny) i art.29 (cytat). 10 lipca 2015 roku ustawę przekazano Marszałkowi Senatu. Senacka Komisja Kultury i Środków Przekazu 29 lipca br wysłuchała przedstawicieli organizacji zrzeszających wydawców oraz użytkowników. W ostatecznej wersji projektu, który został przyjęty 7 sierpnia przez Senat, doprecyzowano ograniczenie podmiotowe w art. 27 oraz naprawiono niepoprawną redakcję art. 29² (incydentalne włączenie) zgodnie z wnioskiem IWP oraz wniesiono szereg zmian o charakterze legislacyjnym do art. 28 (biblioteki, archiwa). Nie uwzględniono wielu uwag zgłoszonych przez organizacje twórców i wydawców (w tym IWP i REPROPOL) doprecyzowujących granice dozwolonego użytku. W dniu 11 września 2015 roku Sejm, po uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji Kultury i Środków Przekazu, przyjął wszystkie zaproponowane przez Senat poprawki do Ustawy, która zostanie przekazana Prezydentowi do podpisu. Projekt ustawy o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych Prezydent podpisał 5 października br.

A.  Zmiany

 

W zakresie dozwolonego użytku:

 

      1. ·   1. W art. 25 (tzw. wyjątek prasowy) doprowadzono do zgodności przepisu z dyrektywą, odnosząc aktualność do tematów podnoszonych w artykułach, a nie aktualnych artykułów. Skreślono wyjątek prasowy dotyczący korzystania z przemówień publicznych przy jednoczesnym wprowadzeniu go do osobnej regulacji w art. 26¹ bez ograniczeń podmiotowych Umożliwiono w ten sposób korzystanie z nich każdemu zainteresowanemu w granicach określonych celem informacji.

      * W art. 27 rozszerzono wyjątek edukacyjny w przypadku  korzystania z utworu dla celów ilustracji treści przekazywanych w celach dydaktycznych lub prowadzenia badań naukowych. Szkoły, uczelnie oraz jednostki naukowe uzyskały możliwość sporządzania kopii cyfrowych utworów oraz kopiowania w powyższych celach całych utworów, a nie tylko fragmentów jak dotychczas. Wprowadzono również nowy wyjątek, który daje możliwość uczniom i studentom, bez zgody twórcy lub wydawcy, korzystać z utworów w nauczaniu na odległość (e-learning).

          Szkoły, uczelnie oraz inne instytucje oświatowe uzyskały możliwość rozpowszechniania utworów na platformach e-learningowych nie tylko bez zgody autora, ale również nieodpłatnie, przy czym w przepisie tym nie znalazł się warunek zawarty w dyrektywie INFOSOC, że takie korzystanie nie może być związane z osiąganiem bezpośrednich lub pośrednich korzyści majątkowych. W art. 28 zwiększono liczbę uprawnionych o muzea, instytuty badawcze, uczelnie, które będą mogły użyczać, zwielokrotniać i udostępniać utwory pod warunkiem braku uzyskiwania, bezpośrednio lub pośrednio, korzyści majątkowej. Doprecyzowane warunki kopiowania utworów (nie może prowadzić do powiększenia zbiorów użyczanych i udostępnianych). Wprowadzono jednocześnie definicje uściślające podmioty uprawnione.

       * W art. 29 rozszerzono zakres cytatu  na pole cyfrowe. Umożliwiono cytowanie całych utworów plastycznych i fotograficznych Katalog stosowania cytatu został otwarty pomimo, że Dyrektywa IFOSOC w zakresie możliwości stosowania cyfrowego cytatu ogranicza go do celów takich jak recenzja lub krytyka. Zabrakło zastrzeżenia znajdującego się w Dyrektywie INFOSOC, że cytat musi  mieścić się w granicach uczciwego zwyczaju.

        * Dodano art. 29¹, w którym umożliwiono korzystanie z utworu do celów parodii, pastiszu lub karykatury.

        * Dodano art. 29² w którym umożliwiono incydentalne włączenie utworu do innego utworu, o ile nie ma on znaczenie dla utworu powstałego po włączeniu.

       * Art. 30 został uchylony ze względu na nikły zakres oddziaływania, gdyż zgodnie z dyrektywą 2001/29/WE dotyczy tylko form kopiowania analogowego, a nie praw do cyfrowego zwielokrotniania i rozpowszechniania. Oznacza to, że firmy prowadzące monitoring prasy, szczególnie Instytut Monitorowania Mediów, który powoływał się na uprawnienia z art. 30, będzie musiał zalegalizować swoją działalność przez uzyskanie licencji wydawcy lub REPROPOL-u.

 

2. W zakresie wypożyczeń bibliotecznych (nowe przepisy):

      * Art. 351_354 wprowadził wypłatę wynagrodzeń za wypożyczenia biblioteczne, dokonywane na podstawie sprawozdawczości bibliotek przez wyznaczone przez MKiDN organizacje zbiorowego zarządu. Wypłata ta będzie realizowana z Funduszu Promocji Kultury finansowana z gier hazardowych).

 

3. W zakresie dozwolonego użytku utworów osieroconych (nowe przepisy)

       * Art. 355–358 zdefiniował dozwolony użytek utworów osieroconych, którymi są utwory opublikowane w książkach, prasie, utwory audiowizualne i fonogramy. Określił wykaz uprawnionych do korzystania (biblioteki, archiwa, muzea, szkoły, instytuty naukowe) oraz zakres korzystania służący wyłącznie realizacji interesu publicznego pod warunkiem wykonania starannych poszukiwań.

 

4. W zakresie utworów niedostępnych w handlu (nowe przepisy)

       * Art. 359–3511 określił sposoby korzystania z utworów niedostępnych w obrocie handlowym. Do utworów tych zakwalifikowano utwory opublikowane w książkach, prasie i innych formach publikacji drukiem. Przepis ten zezwala archiwom, instytucjom oświatowym, uczelniom, jednostkom naukowym oraz instytucjom kultury zwielokrotniać i rozpowszechniać utwory pod warunkiem, że wydawca nie będzie zainteresowany wznowieniem oraz na podstawie licencji udzielonej przez o.z.z.

5. Inne

        * Art. 40 został uchylony, tym samym zlikwidowano obowiązkowe opłaty za publikację utworów, które znalazły się w domenie publicznej. Pozostawiono nazwę Funduszu Promocji Twórczości dla realizacji opłat bibliotecznych.

B.Zakres wykorzystania (z uzasadnienia MKiDN)

Dozwolony użytek i wyjątek edukacyjny

      Dozwolony użytek obejmujący art. 25-35 p.a. to wyjątkowe sytuacje, w których prawo zezwala na korzystanie z cudzej twórczości bez zgody autora i bez zapłaty wynagrodzenia. Chodzi m.in. o prawo do zacytowania dzieła czy wykorzystywania go w procesie nauczania lub informowania (art. 25).

Nowela doprecyzowuje przepisy związane z tzw. wyjątkiem edukacyjnym (art. 29), czyli prawem do bezpłatnego (art. 27) i bezlicencyjnego wykorzystania dzieł, np. filmów, książek czy artykułów prasowych w nauczaniu. Prawo to przysługiwać będzie – podobnie jak dotychczas - wyłącznie "instytucjom oświatowym", tj. m.in. przedszkolom, szkołom (zarówno państwowym jak prywatnym), schroniskom młodzieżowym, ogniskom artystycznym, uczelniom czy jednostkom naukowym.

      Nowe przepisy rozszerzają natomiast dozwolony użytek edukacyjny w innym aspekcie, bo pozwalają na korzystanie z niego w ramach tzw. e-learningu, ale adresowanego do określonego, zamkniętego kręgu podmiotów. Oznacza to, że np. instytucja edukacyjna będzie mogła zorganizować kursy online i zwielokrotniać materiały, ale pod warunkiem, że będzie wiedziała, kto z tych kursów korzysta; kursanci będą musieli identyfikować się np. poprzez login lub e-mail.

  

Liczne ułatwienia

      Nowela daje także m.in. bibliotekom, archiwom, muzeom i szkołom prawo do tworzenia cyfrowych kopii utworów w celach uzupełnienia, zachowania i ochrony własnych zbiorów (art.28) oraz dopuszczenie tzw. incydentalnego użytku utworów (art. 292), a więc wykorzystania utworów w sposób niezamierzony i niestanowiący istotnej części przekazu, np. pojawiających się w tle amatorskiego materiału udostępnionego przez użytkownika internetu. Ułatwienia będą dotyczyły korzystania z tzw. prawa cytatu oraz korzystania z utworu w ramach parodii, karykatury i pastiszu (art.291).

  

Wynagrodzenia za wypożyczanie utworów

      Kolejna grupa zmian dotyczy wprowadzenia wynagrodzenia dla m.in. autorów za wypożyczanie ich utworów przez biblioteki publiczne (art. 351-354). Według noweli do otrzymywania tego wynagrodzenia uprawnieni będą twórcy utworów wyrażonych słowem powstałych i opublikowanych w języku polskim, tłumacze utworów na język polski oraz twórcy utworów plastycznych i fotograficznych oraz wydawcy. Wypłatą takich wynagrodzeń zajmą się organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, wyłonione w drodze konkursu, z dofinansowania przekazywanego przez ministra kultury ze środków Funduszu Promocji Kultury (zasilanego przez wpływy z opodatkowania hazardu). 

Łatwiejszy dostęp do utworów osieroconych i tzw. out-of-commerce

      Nowela ma też ułatwić korzystanie z utworów osieroconych (art. 355-358), czyli wyłączonych obecnie z użytkowania ze względu na brak możliwości skontaktowania się z uprawnionym w celu uzyskania zgody na korzystanie. Jest to - według MKiDN - o tyle istotne, że ze względu na meandry polskiej historii ostatnich kilkudziesięciu lat w zbiorach polskich instytucji kultury znajduje się znaczna liczba dzieł osieroconych o różnym charakterze - od książek i czasopism, poprzez plakaty i utwory muzyczne po filmy.

      Nowelizacja umożliwi też korzystanie z utworów niedostępnych w obrocie handlowym (art.359 – 3511,  tzw. out-of-commerce, np. numery gazet z okresu PRL) przez archiwa, instytucje oświatowe, uczelnie, jednostki naukowe oraz instytucje kultury. Wymienione podmioty będą mogły te utwory digitalizować, udostępniać w internecie, na podstawie umowy licencyjnej zawartej z organizacją zbiorowego zarządzania.

      Kolejną istotną zmianą jest ułatwienie publikowania utworów nieobjętych ochroną prawnoautorską, a więc należących do domeny publicznej. Obecnie wydawcy takich utworów są zobowiązani do odprowadzania 5 proc. swych przychodów z tego tytułu na Fundusz Promocji Twórczości. Obowiązek ten zostanie zniesiony, dzięki czemu publikacja tych utworów nie będzie podlegała żadnym ograniczeniom. Sam Fundusz Promocji Twórczości ulegnie likwidacji (art.40).

Informacja uzupełniająca

      W Dzienniku Ustaw 2015 poz. 1639 w dniu 19 października 2015 roku została opublikowana nowelizacja ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych.  http://dziennikustaw.gov.pl/du/2015/1639/1.

Nowelizacja wejdzie w życie w dniu 19 listopada 2015 roku, z wyjątkiem kilku wymienionych poniżej przepisów, które zaczną obowiązywać od 1 stycznia  2016 roku:


   1) wykreślenie art. 40 czyli likwidacja opłat na rzecz Funduszu Promocji Twórczości,
   2) nowe brzemiennie  art. 79 ust. 2:


„2. Niezależnie od roszczeń, określonych w ust. 1, uprawniony może się domagać jednokrotnego albo wielokrotnego ogłoszenia w prasie oświadczenia o odpowiedniej treści i formie lub podania do publicznej wiadomości części albo całości orzeczenia sądu wydanego w rozpatrywanej sprawie, w sposób i w zakresie określonym przez sąd.”;


  3) uchylenie się rozdziału 13 - Fundusz Promocji Twórczości,
  4) nowe brzmienie art. 115 ust.3: 


„3. Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w inny sposób niż określony w ust. 1 lub 2 narusza cudze prawa autorskie lub prawa pokrewne określone w art. 16, art. 17, art. 18, art. 19 ust. 1, art. 191, art. 86, art. 94 ust. 4 lub art. 97, albo nie wykonuje obowiązków określonych w art. 193 ust. 2 lub art. 20 ust. 1–4, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”.

 _____________________________________________________________________________________________________________________

                                                                                                                                                                                     

Komunikat  Polityki w sprawie orzeczenia Sądu Apelacyjnego z marca 2015 roku. „Dlaczego przegraliśmy proces?” nr 17 Polityki z dn. 22 kwietnia 2015 r.

Dlaczego przegraliśmy proces?

POLITYKA – jako redakcja i jako wydawnictwo – bardzo rzadko przegrywa sądowe procesy. Tym razem to się zdarzyło. Rzecz jest ważna i precedensowa, bo dotyczy absurdalnego, na pozór, pytania, kto jest właścicielem tekstów pisanych przez dziennikarzy POLITYKI, drukowanych w POLITYCE, i kto może zarabiać na ich dalszej dystrybucji.

Kilka lat temu wydawca POLITYKI (POLITYKA Sp. z o.o. SKA – wówczas POLITYKA Spółdzielnia Pracy) wytoczył sprawę sądową prywatnej firmie nazywającej się Instytutem Monitorowania Mediów Sp. z o.o. (dalej IMM), która świadczy usługi pressclipingu. Usługa ta polega m.in. na systematycznym dostarczaniu firmom i instytucjom elektronicznych wersji publikowanych w prasie artykułów i ich fragmentów (oczywiście za odpowiednią opłatą). Wśród tytułów prasowych, których treści są stale oferowane komercyjnie przez IMM, znajduje się również POLITYKA. Szkopuł jednak w tym, że POLITYKA nigdy nie udzieliła IMM zgody na sprzedaż jej materiałów prasowych – lub ich części – jakimkolwiek podmiotom. Sprzedaż przez IMM treści należących do POLITYKI jest naruszeniem praw autorskich przysługujących wydawcy. I to był powód, dla którego zdecydowaliśmy się wstąpić na drogę sądową przeciwko IMM.

W pozwie złożonym w listopadzie 2011 r. przeciwko IMM domagaliśmy się odszkodowania za bezprawne komercyjne wykorzystywanie przez lata materiałów prasowych, stanowiących własność POLITYKI i jej dziennikarzy. Ponadto chcieliśmy, w celu precyzyjnego określenia naszych roszczeń, aby Sąd Okręgowy nakazał IMM dostarczenie informacji o zakresie korzystania z materiałów POLITYKI. Sąd Okręgowy nie wydał takiego postanowienia, mimo że ustawa o prawie autorskim daje uprawnionym prawo żądania informacji od naruszyciela, które pomogą w sprecyzowaniu pozwu. Na skutek apelacji POLITYKI Sąd Apelacyjny w styczniu 2014 r. orzekł, że niewydanie postanowienia „stanowiło rażące naruszenie prawa procesowego”.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego POLITYKA uprawdopodobniła okoliczność, że pozwana strona korzystała z materiałów prasowych POLITYKI. Na ten wyrok IMM złożył zażalenie do Sądu Najwyższego, który skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia. Sąd Apelacyjny, ponownie rozpatrując sprawę pod koniec marca 2015 r., skupił się wyłącznie na kwestii, czy sąd w I instancji oddalił wniosek POLITYKI, wydając formalne postanowienie, czy też bez niego (uprzednio Sąd Apelacyjny stwierdził, że była odmowa, ale nie było postanowienia). Tym razem Sąd Apelacyjny orzekł, że postanowienie jednak było, i pozew oddalił.

W rezultacie w całym trwającym wiele lat procesie nie doszło do rozpatrzenia merytorycznej istoty sprawy, czyli kwestii, czy IMM miał prawo sprzedawać materiały prasowe będące własnością POLITYKI – a jeśli nie miał, to w jakiej wysokości odszkodowanie powinien POLITYCE zapłacić. Zatem sprawa legalności prowadzenia usług tzw. pressclipingu jest nadal nieprzesądzona merytorycznie w żadnym wyroku sądu polskiego. Dotychczasowy los pozwu POLITYKI przeciwko IMM dowodzi zdecydowanej niechęci sądów do zajmowania się skomplikowanymi sprawami ochrony własności intelektualnej, które przecież w dobie szerzącego się piractwa, tj. naruszeń praw autorskich na skalę komercyjną oraz bezprawnego i bezwstydnego korzystania – dla zarobku – z cudzej własności, będą coraz częściej trafiać przed oblicze wymiaru sprawiedliwości. W Poznaniu sąd oddalił pozew w podobnej sprawie (gazeta przeciwko firmie pressclipingowej), uzasadniając to tym, że wydawca nie udowodnił, iż artykuły prasowe – zamieszczone w tej gazecie i sprzedawane przez pośrednika bez zgody wydawcy – są objęte ochroną prawa autorskiego. Kuriozum. Bardzo niebezpieczne dla prasy.

POLITYKA Sp. z o.o. SKA, wydawca tygodnika POLITYKA, informuje, że korzystanie z artykułów tygodnika wymaga uzyskania licencji wydawcy.

W szczególności licencji takiej wymaga korzystanie z elektronicznych wersji artykułów, dostarczanych przez podmioty w ramach tzw. usług monitorowania mediów. Wydawca zawiadamia, że takiej licencji udzielił Stowarzyszeniu Wydawców REPROPOL, natomiast nie udzielił jej firmie Instytut Monitorowania Mediów sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oraz firmie Press-Service Monitoring Mediów sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu. Korzystanie z artykułów dostarczanych przez ww. firmy narusza przysługujące POLITYCE – jako wydawcy – prawa autorskie.

 

 


  

Uwaga Wydawcy Prasy!

 

 

Zarząd Stowarzyszenia Wydawców REPROPOL uchwałą z dnia 20 lutego 2015 roku, kontynuując wypłatę wynagrodzeń dla tytułów prasowych, uruchomił oraz postawił do wypłaty należne Wydawcom prasy opłaty reprograficzne, o których mowa w art. 20 i 201 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (z dn. 4 lutego 1994, Dz. U. Nr 24 po. 83) dla tytułów wydanych w 2013 roku.

Wypłaty obejmują tytuły prasowe według wykazu Biblioteki Narodowej za dany rok kalendarzowy, natomiast wysokość wynagrodzenia ustalana jest na podstawie obowiązujących w Stowarzyszeniu Zasad i Regulaminu Wynagrodzeń.

Wykazy tytułów objętych repartycją oraz przypisanych im kwot można znaleźć tutaj. Wykazy zawierają kwoty brutto  i netto (po odjęciu kosztów repartycji Stowarzyszenia) dla wszystkich tytułów z 2013 roku. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, organizacja zbiorowego zarządzania może potrącić jedynie faktycznie poniesione koszty.

 

Dodano: 24.02.2015r. 

 

 


 

30 października 2014 r.

Informacja prasowa

Wyrokiem z dnia 29 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił powództwo Infor Biznes, wydawcy „Dziennika Gazety Prawnej” przeciwko Press-Service Monitoring Mediów sp. z o.o., poznańskiej spółce świadczącej usługi w zakresie monitoringu mediów (syg. akt IX 6c 699/12).

 

Spór rozpoczął się w 2011 r. i dotyczył wykorzystywania materiałów publikowanych w „Dzienniku Gazecie Prawnej”. W swojej działalności Press-Service zwielokrotniała poszczególne wydania dziennika. Zawarte w nich artykuły były następnie udostępniane klientom spółki (w tym m.in. licznym organom administracji rządowej) w ramach opracowań sporządzanych wedle wskazanych przez nich kryteriów tematycznych.

W celu uzasadnienia tej działalności, Press-Service powoływała się na statuowane w prawie autorskim licencje ustawowe, w tym m.in. na licencję dla ośrodków informacji i dokumentacji wynikającą z art. 30 ust. 1 pr. aut., prawo cytatu określonego w art. 29 ust. 1 pr. aut., licencję w zakresie przeglądów publikacji opisaną w art. 25 ust. 1 pkt 3 pr. aut., czy nawet licencję dla archiwów, bibliotek i instytucji edukacynych (art. 28 pr. aut.).

Zdaniem Infor Biznes a także SW REPROPOL, komercyjna działalność Press-Service nie mieści się w zakresie krórejkolwiek z licencji ustawowych i wymaga uzyskania odpowiedniej licencji bezpośrednio od podmiotów uprawnionych z tytułu autorskich praw majątkowych, tj. Wydawcy lub Stowarzyszenia Wydawców REPROPOL.

 

W uzasadnieniu ustnym Sąd podał, że:

  1. powód prawidłowo wykazał swoją legitymację czynną do całych tytułów prasowych,
  2. powód prawidłowo wykazał swoją legitymację czynną do poszczególnych artykułów zawartych w tytułach prasowych, ale tylko tych, które do akt sprawy złożył wraz ze stosownymi umowami i co do których przedstawiał dowody. Sąd nie uznał, że na podstawie przykładowych materiałów można dokonać generalizacji co do przysługiwania praw do artykułów w ogóle.

 

Dalej Sąd stwierdził, że kolejny krok to wykazanie, że artykuły prasowe, do których prawa przysługują Infor Biznes są utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 pr. aut. I tutaj Sąd stwierdził, że powód nie wykazał inicjatywy dowodowej tj. nie zawnioskował o dowód z opinii biegłego w tym zakresie.  W ocenie Sądu natomiast kwalifikacja danego materiału jako utworu to sfera ustaleń faktycznych a nie zastosowanie prawa materialnego, wobec czego Sąd uznał, że nie może dalej rozstrzygać sprawy i oddalił powództwo.

Wyrok jest nieprawomocny. Wydawca zapowiada złożenie apelacji.

SW REPROPOL                                                        

 


 

 Stanowisko ośmiu organizacji zbiorowego zarządu w sprawie spotkania organizowanego przez ZIPSEE w dniu 30 września 2014 roku

 

      25 września 2014 roku  organizacje zbiorowego zarządu prawami autorskimi lub pokrewnymi odmówiły uczestnictwa w okrągłym stole w formule organizacyjnej zaproponowanej przez ZIPSEE.

      Jednocześnie ozz-y postanowiły zaprosić ZIPSEE, PIIT i KIGEIT na rozmowy w dniu 9 października br. w siedzibie ZAiKS-u wyłącznie w sprawie aktualizacji listy urządzeń i nośników podlegających opłatom.

Wspolny_list_OZZ_do_ZIPSEE_14-09-25.pdf

Dodano 30.09.2014r.

 


 

Działania celem zawarcia umowy licencyjnej

z Press-Service oraz Instytutem Monitorowania Mediów

Dążąc do szybszego zawarcia umowy licencyjnej, Stowarzyszenie wezwało do zawarcia ugody dwa największe podmioty świadczące usługi monitorowania mediów - Instytut Monitorowania Mediów Sp. z o.o. oraz Press-Service Sp. z o.o., z którymi SW REPROPOL od dłuższego czasu znajduje się w sporze sądowym.

Pełne teksty pism do IMM oraz Press-Service.

  


Wyrok w sprawie SW REPROPOL vs IMM

W dniu 22 maja br. Sąd Apelacyjny w Warszawie wydał wyrok w sprawie z powództwa SW REPROPOL przeciwko Instytutowi Monitorowania Mediów o ochronę dóbr osobistych i zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji. Zmieniony został wyrok wydany w pierwszej instancji.

Pełna treść wyroku tutaj.


  

Uwaga Wydawcy Prasy!

Zarząd Stowarzyszenia Wydawców REPROPOL uchwałą z dnia 5 listopada 2013 roku, kontynuując wypłatę wynagrodzeń dla pozostałych tytułów prasowych, uruchomił oraz postawił do wypłaty należne Wydawcom prasy opłaty reprograficzne, o których mowa w art. 20 i 201 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (z dn. 4 lutego 1994, Dz. U. Nr 24 po. 83) dla:

    1. pozostałych tytułów prasowych do 2010 roku włącznie
    2. tytułów prasy naukowej za 2010 rok
    3. tytułów prasowych za 2011 i 2012 rok.

Wypłaty obejmują tytuły prasowe według wykazu Biblioteki Narodowej za dany rok kalendarzowy, natomiast wysokość wynagrodzenia ustalana jest na podstawie obowiązujących w Stowarzyszeniu Zasad i Regulaminu Wynagrodzeń.

      

W celu zoptymalizowania wypłaty wynagrodzeń wraz z uzyskaniem niezbędnej aktualizacji danych teleadresowych, Stowarzyszenie prosi Wydawców o przekazanie danych niezbędnych do wypłaty pieniędzy wypełnieniając formularz ankiety i przesyłając go na email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. lub fax 22 827 87 18.

Wykaz tytułów objętych repartycją oraz przypisanych im kwot można znaleźć tutaj.

      

 


 

Szanowni Wydawcy Prasy!

Stowarzyszenie Wydawców REPROPOL jest  organizacją założoną przez wydawców prasy i działającą na ich rzecz. Posiadamy zezwolenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (M.P. 2010, Nr 3, poz.19) na prowadzenie działalności w zakresie repartycji opłat reprograficznych, a także zbiorowego zarządzania prawami autorskimi naszych członków oraz ochrony praw autorskich przysługujących wszystkim wydawcom prasy. Naszą misją jest umożliwienie użytkownikom materiałów prasowych zgodnego z prawem korzystania z tych materiałów, przy jednoczesnym zabezpieczeniu praw wydawców.

Na mocy art. 20 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 2000, Nr 80, poz. 904 ze zm.), na producentach i importerach magnetofonów, magnetowidów i innych podobnych urządzeń, kserokopiarek, skanerów i innych podobnych urządzeń reprograficznych umożliwiających pozyskiwanie kopii całości lub części egzemplarza opublikowanego utworu, oraz czystych nośników służących do utrwalania, w zakresie własnego użytku osobistego, ciąży obowiązek uiszczania, za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, opłat w wysokości do 3% wpływów z tego tytułu na rzecz twórców oraz wydawców. SW REPROPOL zajmuje się repartycją uzyskanych środków w odniesieniu do wydawców prasy, w tym czasopism naukowych. Podział odbywa się na podstawie badań przeprowadzonych przez SMG-KRC w ramach badań PBC, przeprowadzanych corocznie od 2005 r.

W tym roku mamy zamiar kontynuować podział i wypłaty środków. W związku z tym zwracamy się do Państwa z uprzejmą prośbą o udzielenie nam potrzebnych do tego informacji:

    1. Nazwa wydawcy
    2. Dane adresowe wydawnictwa
    3. NIP
    4. Nr rachunku bankowego, na który miałaby zostać dokonana wypłata
    5. Tytuły i ISSN wydawanych przez Państwa Wydawnictwo czasopism
    6. Liczba punktów przyznanych przez MNiSW (dot. czasopism naukowych)

plik do pobrania >>>

Wypełniony formularz prosimy podstemplować i przesłać e-mailem na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. lub faksem na numer (+48 22) 827 87 18.

Dodano: 18.10.2011 r.


 

 

Repartycja opłat reprograficznych

Stowarzyszenie Wydawców REPROPOL zawiadamia wydawców prasy, że realizuje proces podziału i wypłat opłat należnych wydawcom prasy, pobieranych na postawie art. 20 i 201 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zainkasowanych w latach 2003 - 2008.

Podział opłat odbywa się zgodnie z zasadami określonymi uchwałami Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia, a w szczególności w obowiązującym w Stowarzyszeniu Regulaminie Repartycji.

Zwracamy się do wydawców o zgłaszanie tytułów prasowych poprzez wypełnienie formularza, który można znaleźć poniżej, w terminie 3 miesięcy od daty niniejszego ogłoszenia. Wypełniony formularz jest automatycznie wysyłany do Stowarzyszenia drogą elektroniczną, natomiast dodatkowo należy go przesłać pocztą na adres Stowarzyszenia. Egzemplarz przesłany pocztą powinien być podpisany przez osoby uprawnione do reprezentowania wydawcy.

Wszelkie informacje na temat zasad podziału można uzyskać w biurze Stowarzyszenia.

Dodano: 24.09.2010 r.

 


  

SW Repropol otrzymało zezwolenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Stowarzyszenie Wydawców REPROPOL otrzymało zezwolenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na prowadzenie działalności z zakresu zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Tym samym Stowarzyszenie uzyskało status zapewniający mu realizację podstawowych celów organizacji: ochrony praw wydawców oraz rynkowego uregulowania kwestii związanych z masową eksploatacją materiałów prasowych.

Te ostatnie realizowane będą poprzez pobór i dystrybucję wynagrodzeń należnych wydawcom prasy oraz budowę systemu licencyjnego, umożliwiającego użytkownikom treści prasowych legalne posługiwanie się nimi we własnej działalności profesjonalnej.

Dodano: 26.10.2009 r.